© 2026 ყველა უფლება დაცულია
მარი ბაიდოშვილი
3.29
04.02.2026
180
სევდით ივსება ავზი, ასე შევცურავ-ბლუზით. შენ გირჩევნია ჯაზი, მე ვამჯობინე ბლუზი ველტვი აღმართ გზებს -ხვეულს, ეს სიმარტივე მზღუდავს. შენ ეწაფები სხეულს,
07.01.2026
4104
გთხოვ ნუ განსჯი შენი სამრეკლოდან არ იცი რამდენი სართულია, ზოგს რაც სასაცილოდ არ ეყოფა, სხვისთვის რას გაიგებ რა რთულია. ყველას გააჩნია თავის ,,მტკივა,, ყველას თავის,,მინდა გააჩნია.
27.12.2025
1466
გაეჭვიანებს-განა მართლა წავა იმ კაცთან ? გაეჭვიანებს ,რომ შეიცნოს შენი გრძნობები. მან აირჩია გვერდით განგებ ის ბრგე,,ვიღაცა,, რომ ისე გტანჯოს ,ვიდრე ღმერთს არ შეეცოდები.
13.12.2025
472
ყველას ჰგონია მოვა დრო... მაგრამ დრო მხოლოდ მიდის. ჩვენივე თავი მოგვანდო სამყარომ,როგორც მჭიდი იარაღს -ანდა იქნება პირიქით ხდება კიდეც, თავისით კი არ იწვება, ჩვენ ვწვავთ ჩვენსავე ხიდებს.
08.12.2025
2445
იმ დროს ანამ ჯერ კიდევ არ იცოდა ,რომ მისი სიყვარული უკვე მკვდარი იყო, რადგან მაგ მომენტისთვის ხრწნა ჯერ კიდევ არ იყო დაწყებული.მოგვიანებით ,როცა მკვდარი სიყვარულის გახრწნილი ცხედარი აბზარდება და ეს სიმყრალე მომწამვლელი ტოქსინებივით მოედება მთელ მის არსებას , მხოლოდ მაშინ აღმოაჩენს ანა რომ ყველაფერი უკვე დიდი ხნის დასრულებული ყოფილა.
07.12.2025
2138
იმ დროს ანამ ჯერ კიდევ არ იცოდა ,რომ მისი სიყვარული უკვე მკვდარი იყო, რადგან მაგ მომენტისთვის ხრწნა ჯერ კიდევ არ იყო დაწყებული.მოგვიანებით ,როცა მკვდარი სიყვარულის გახრწნილი ცხედარი აბზარდება და ეს სიმყრალე მომწამვლელი ტოქსინებივით მოედება მთელ მის არსებას , მხოლოდ მაშინ აღმოაჩენს ანა რომ ყველაფერი უკვე დიდი ხნის დასრულებული ყოფილა.
07.12.2025
2674
ათასი ამბავი რომესაც გიყვები, მხოლოდ ერთ ამბავში ჩარჩენას გულისხმობს და თუ კი გონებით დინებას მივყვები ეს წრეგადასული, ამბოხი გული ხომ მაგ გავარვარებულ ბაგეზე გაკვდება, იქ სადაც სიტყვები არჩევენ სუიციდს,
05.12.2025
3006
ამ ლექსს თან გასდევს ბნელი, ძლიერი, მარტოობისა და შინაგანი ბრძოლის ატმოსფერო — არა უბრალო სევდა, არამედ გატეხილი, მაგრამ მტკიცე ადამიანის ემოციური ფიქრები , შინაგანი ომის განცდით
02.12.2025
3143
იქ - სადაც ულევ სითბონაბოძებს გამოგიზოგავს ვნებას მუჭაში, რომ შენ კი არა - ელექტრობოძებს დააწყდეთ ძარღვი გვერდით ქუჩაში. იქ - სადაც თავის ფასს კარგავს სიტყვა, რადგანაც სათქმელს თვალები ამბობს. იქ - სადაც მუდამ- როცა კი მიხვალ, დაგახვედრებენ ნაზ- მყუდრო ამბორს...