© 2026 ყველა უფლება დაცულია
M Mepharishvili
5
22.12.2025
1530
ნოველა დასრულებულია. "სასაფლაოზე, მზე საშკათი ამოდის". დაბადება. სამყაროს აღქმა. სინათლე. გაურკვევლობა, ვერ ერკვევი სად ხარ. ბავშვობიდან რაღაცები გახსოვს. ასე სამი ორი წლის რომ იყავი. სიონში დასვენება. ზაფხულის თბილი საღამო. მოგონებების შეგროვებას იწყებ, უკვე სამი წლიდან. შენს შემთხვევაში ასეა, სხვისი რა გითხრა. ზოგს ისიც ახსოვს, როგორ დაიბადა და დედის მუცელში, რას აკეთებდა.
16.11.2025
2369
გაცივდა ყავა. ცუდად ვარ ასეც და ისეც, მაგრამ ეს არაფერს ცვლის, მაინც ძალიან მიყვარს ეს ხანმოკლე ცხოვრება, რომელშიც ბევრი დეტალია. მაინც მეყვარება ის, ვინც დიდიხანია მიყვარს და ამით სიამოვნებას ვიღებ, მიუხედავად იმისა, რომ ცალმხრივია. ცხოვრება უსასრულო აღმოჩენაა და ამისთვის მზად უნდა იყოთ, თუნდაც გვიან, მაგრამ ღირს.
20.07.2025
967
პურის ნაჭერს ვიღებ ზურგჩანთიდან და კოტეს, ნელ-ნელა ვაჭმევ. სახლი თბილია. ალბათ კოტე რომ არ იყოს, ფეხს არ მოვიცვლიდი და აი აქ, ამ საღორეში, სისხლში, სიმყრალეში, იმდენს ვიზავდი, რომ ჩემი ძვალიც არ დარჩებოდა.
19.07.2025
1149
რა უცნაური რამეა სიკვდილი. ისე მოგადგება კარზე,ვერც გაიგებ. ან თუ იგებ და ისიც ნელ-ნელა,მტანჯველია. გათამამებულია ამ ბოლო დროს,ვისაც კი ხელს გამოჰკრავს ყველა მიჰყავს,სირცხვილის გრძნობა აღარ გააჩნია.
19.07.2025
1134
ცა ჩამოინგრა. არა, უფრო სწორად, ჩვენ აღმოვჩნდით ცის ქვეშ და უფრო ქვემოთ. შავ-თეთრ სამყაროში, სადაც მხოლოდ სილუეტები და მოძრავი ლაქებია, სამი ადამიანი ვიყავით, რომლებიც მიწაში ჩამარხულები, ზემოთ ვიყურებოდით.