© 2026 ყველა უფლება დაცულია
ლინდა გავაშელი
5
15.06.2025
293
ისე წავალ როგორც ვიცხოვრე - შეუმჩნევლად. ჩემი ცხოვრებაც ხომ ასეთია?! რატომ უნდა შეიცვალოს რამე?! სიცოცხლეში თუ არავის ვჭირდები მკვდარი ვის დავაკლდები?! სიცოცხლეში თუ არავინ მკითხულობს მკვდარი ვის მოვენატრები?! დავიჯერო ასეთ ცხოვრებაზე ვოცნებობდი?! მარტოსულ, შეუმდგარ, აჩრდილად ქცეულ ცხოვრებაზე?! სად წავიდა ის მხიარული ბავშვი?! ან როდის წავიდა?!
06.06.2025
142
მგონი გავგიჟდი, მგონი შევიშალე ყველა მოგონება ერთბაშად წავშალე. არ მინდა აწმყო და არ მინდა წარსული, მინდა მომავალი თუნდაც დათარსული... მინდა ამნეზია, დროებით სიგიჟე, ეს მინდა მხოლოდ და რატომ მთხოვთ სიდინჯეს....
06.06.2025
142
სამყაროში უმიზეზოდ არაფერი ხდება, მთავრია გაბედო აზროვნება, გაბედო ხმის ამოღება, გაბედო მოქმედება. მთვარია არ შეგეშინდეს, მთვარია არ შეეგუო, მთვარია გაბრაზდე!
06.06.2025
118
სამყაროს შავ-თეთრი ყინულის ტალახში იქნება იმისთვის ღირს დაბადება: რომ ნახო ქალი - ვნებების ალი; კისერზე ხალი - ალერსით მთვრალი; შუქები მკრთალი - ნაპირზე წყალი; ტერფების კვალი - გუგუნებს ქარი, გუგუნებს ქარი და აისის გაყინულ ცაზე მზის ერთი სხივი აჭრილ ღრუბლებს ეალერსება.
06.06.2025
1244
ერთ დღეში დაკარგული ბედნიერება, ბრძოლა, დაცემა, სიკვდილ-სოცოცხლის ზღვარი და ფერფლიდან აღდგომა. მაინც სადამდე შეუძლია ქალს არ დაკარგოს იმედი?! სადამდე შეუძლია არ დაყაროს ფარ-ხმალი?! სადამდე შეუძლია არ შეწყვიტოს ბრძოლა?! იქნებ დროა შეჩერდეს, ზოგჯერ ბოლომდე უნდა განადგურდეს, რომ შენება შესაძლებელი გახდეს.