აჯანყებულები (ცეცხლიდან ყინულამდე)
მოკლე აღწერა
თავისუფლების სახელით დამონებულ ბრბოდ ვიქეცით! იმდენი დავკარგეთ უკან დასახევი აღარ დაგვრჩა. გამარჯვება ან სიკვდილი, რადგან სხვა ყველაფერი ღალატის ტოლფასია.
დატოვე შეფასება
4.44
კომენტარები
თავისუფლების სახელით დამონებულ ბრბოდ ვიქეცით! იმდენი დავკარგეთ უკან დასახევი აღარ დაგვრჩა. გამარჯვება ან სიკვდილი, რადგან სხვა ყველაფერი ღალატის ტოლფასია.
4.44
3.82
ლილა ნესი
ადმინი- დაე იქმნას ნათელი, -ვამბობ და ნათურას ავყურებ რომელიც ელექტროენერგიის დავალიანების გადაუხდელობის გამო აგერ უკვე ერთი კვირაა არ ანთებულა, უაზრობაა არა? ისეთ ასაკში აღარ ვარ ზღაპრების მჯეროდეს და არც ისეთ მდგომარეობაში ღმერთის არსებობის მწამდეს...
3.55
ed na
-ვარსკვლავი ? - per aspera ad astra -through hardships to the stars.. -თუ გადმოვაქართულებთ.. ეკლიანი გზით ვარსკვლავებისკენ.. სიძნელის თქმას ეკლიანი ჯობია..
3.89
ed na
ამასობაში, ზღვრამდე მივედი. მე მგონი, სუნიც მეცა სუდარის. შენღა ხარ ჩემი ბოლო იმედი და ჩემი ბოლო ნავსაყუდარი. ოღონდ, შენ ჩემო ბოლო იმედო და ჩემო ბოლო ნავსაყუდარო, ვინც მე გამწირა და გამიმეტა, იმას ვეკუთვნი კვლავ… სამუდამოდ. ირგვლივ წარსულის წყვდიადი მაკრავს და მივისწრაფი თავქვე ხალისით. გული კი ფეთქავს, ჯერ ფეთქავს, მაგრამ რაღასთვის ფეთქავს, თვითონ არ იცის. - ოთარ ჭილაძე
საგულდაგულოდ გაპრიალებულ შლემში არეკლილ საკუთარ სახეს ვუყურებ, თვალებს ვხუჭავ რომ ის არ დავინახო რისი დანახვაც არ მინდა და წარმოვიდგენ, საშინელი სისწრაფით ქროლვისას როგორ მეალერსება ქარი სხეულზე, წარმოვიდგენ და სულში სიმშვიდე მეღვრება...
4.22
Ra Ve
ადმინიმკითხველის გასაგონად, ამბის ავტორი ბატონი Aqua Sapiens, მე უბრალოდ ვდებ, მისივე ნებართვით. ))) ნისლი ისე დაბლა გაწოლილიყო, თითქოს თოვლიან მწვერვალებს კი არ ეხვეოდა, არამედ პირდაპირ მიწის ზედაპირიდან მოდიოდა და საუკუნოვან, გაშავებულ კოშკებს ბურუსში მალავდა. თეთრი პირისახის, მწვანეთვალება და შავთმიანი, თხელი აღნაგობის გოგონა მიკროავტობუსის ფანჯრის შუშას შუბლით მიეყრდნო.....
მეორე დღეს სამსახურში ისეთ დროს მოვდივარ, რომ პირდაპირ დამკვეთის შეხვედრას დავესწრო. ოფისში შევდივარ თუ არა საათს ვუყურებ. კარგი დროა ყავის აღებასაც მოვასწრებ. ყავით ხელში მივემართები კრების ოთახისკენ და გამჭვირვალე მინებში უკვე ვხედავ იქ შექმნილ ვითარებას,
4.75
antonio gover
ცხოვრება ზედმეტად ხანმოკლეა იმისთვის რომ თუნდაც ათასში ერთხელ, საკუთარ თავთან მარტო დასარჩენად ვერ გამოვნახოთ დრო, არავის და არაფრის გამო არ ღირს საკუთარი თავის დაკარგვა, ეს კარგად დაიმახსოვრე...
აქ რა გვინდა? ვკითხე და ქოხის წინ მდგარს გვერდით ამოვუდექი. _ რას უყურებ? ინტერესით შევხედე ხის სახლს, თითქოს პირველად ვხედავდი. ისე კი ვფიქრობდი, რად უნდოდა ამხელა სასახლეს ეს პატარა ნაგებობა. რა დანიშნულება ჰქონდა მას.
© 2026 ყველა უფლება დაცულია