© 2026 ყველა უფლება დაცულია
სულ ბოლოს ხელს ძველი ნეილონის აჟურული წინდები ამოჰყვა, ადრე „ჩულქებს“ რომ ეძახდნენ. - ეს აქ საიდან? - გაიკვირვა ნინომ, - ის ხომ დაიკარგა. ამის გულისთვის ბებიამ სულ ჭინჭრით დამისუსხა ფეხები: შენ მოიპარეო, დიდი ხანია მასზე თვალი გეჭირაო. მე კი არ ამიღია. მაშინ იმდენი ვიტირე, ვიფიცე, მაგრამ არ დამიჯერეს.
- გოგოზე ვფიქრობ რომლის აივანიც ფერადი ყვავილებით არის მორთული და რომელიც საკუთარ ეზოზე ოცნებობს, ეზოზე რომელშიც აუცილებლად იქნება კლემატისებით დაფარული ხის ფანჩატური.
შემოწია ქალმა ფეხი სხვა რა გზა ჰქონდა, ისედაც ნახევარზე მეტი შიგნით იყო მაინც, დაიკეტა კარი და დაიძრა თუ არა, ჩემს გვერდით აქამდე წყნარად მდგარმა და აშკარად გვარიანად მთვრალმა კაცმა იღრიალა მთელი ხმით, შენ ბიჭო რანაირად ელაპარაკები დედისტოლ ქალსო...
მაღაზიის კარი შევაღე.არყის ბოთლს ხელი დავავლე.ბევრი არჩევა არც დამიწყია.საფასური გადავიხადე და სწრაფად გამოვედი. ქუჩას მივყვებოდი.არყის ბოთლი გულში მქონდა ჩახუტებული სტაჟიანი ლოთივით...
სიზმარი ჩემგან მორიგი ლიგიური თამაში იყო, სადაც ერთმანეთს სიზმარს ვუძღვნიდით, ზოგს ხუმრობით, ზოგს კაცმა არ იცის რა მიზნით ☝️😉🤨 წაიკითხეთ და დაფიქრდით, რას ამბობენ ჩვენი სიზმრები? ისინი ხომ სინამდვილეში ჩვენზე უფრო მეტს ყვებიან....
ეს პატარა ამბები სადგური N 6_ ის ჩანართებია. ამბებს რიგ რიგობით ვყვებით კოცონთან, როცა ანტონიოს ქოხის წინ ვათევთ ღამეს. ყველა ცდილობს ამბავი, საინტერესო, საშიში და რეალური იყოს. თქვენ როგორ გგონიათ, ვინ მოყვა ნამდვილი ამბავი და ვინ გამოიგონა?
და როცა სიამოვნებისგან მოდუნებულმა ტერამ თვალები დახუჭა, პირველად გაიფიქრა ნილიამმა, რომ ეს ყველაფერი არც თუ ისე ცუდი იყო, როგორც მასთავიდან წარმოედგინა
იმდენად განსხვავდებოდა გარშემო მყოფთაგან, პირდაღებული შევყურებდი, მაღალი იყო, განიერი მხარბეჭით, გრძელი გაბურდული წვერით, მხრებამდე ჩამოყრილი ხვეული თმით და იდაყვებამდე აკეცილი პერანგით რომლიდანაც ძლიერი დაძარღვული მკლავები უჩანდა...
ხმა ნახევარსარდაფის ფანჯრებიდან გამოდიოდა რომელიც თითქმის ბოლომდე იყო თოვლით დაფარული, ფანჯარას მიუახლოვდა, ჩაიმუხლა, თოვლი მოაცილა და ისეთი რამ დაინახა პირზე ხელი აიფარა რომ გაოცებისგან ხმამაღლა არ ეკივლა...
- გოგოებო შემოიტანეთ ფლუგენგეგენხოლენი, -ისევ დასჭექა მაკამ. - რაო რა თქვა რა მოიტანეთო? ნათიას გადაულაპარაკა ნუცამ, სანდრომ კი ისეთი ღმუილი ატეხა აშკარად მიხვდა რას ნიშნავდა ეს გრძელი და მეტად უცნაური სიტყვა.