ხმა ნახევარსარდაფის ფანჯრებიდან გამოდიოდა რომელიც თითქმის ბოლომდე იყო თოვლით დაფარული, ფანჯარას მიუახლოვდა, ჩაიმუხლა, თოვლი მოაცილა და ისეთი რამ დაინახა პირზე ხელი აიფარა რომ გაოცებისგან ხმამაღლა არ ეკივლა...
4.4
4.33
lucien vanserra
- გოგოებო შემოიტანეთ ფლუგენგეგენხოლენი, -ისევ დასჭექა მაკამ. - რაო რა თქვა რა მოიტანეთო? ნათიას გადაულაპარაკა ნუცამ, სანდრომ კი ისეთი ღმუილი ატეხა აშკარად მიხვდა რას ნიშნავდა ეს გრძელი და მეტად უცნაური სიტყვა.
4.39
ლილა ნესი
ადმინიცეკვას იწყებენ... ეს ნამდვილი საოცრებაა, ნაზად, ჰაეროვნად, თავისუფლად მოძრაობენ, შირო ზემოდან დაჰყურებს და მასთან მზერით კონტაქტს არ სწყვეტს, ვერაც არ ცდილობს მისთვის თავის არიდებას...
ისიც ფაქტი იყო, რომ ამ ბოლოს ჩემს სარკესაც დავუმეგობრდი და ძველებურად აღარ გავურბოდი. და რა იყო ამაში რთული? მაინც რატომ ვიყავი მუდმვად თავდაცვის რეჟიმზე? რატომ არ ვცვლიდი იმას , რისი შეცვლაც ქვეყნის დანგრევა და ახლიდან აშენება სულაც არ ყოფილა.
4.29
Ra Ve
ადმინიმანქანამ ნაცნობ ქუჩაზე აუხვია. სკვერს ჩაუარა გვერდით და ინგას თვალში მოხვდა აცეკვებული ფანტანი. უცებ წამოიწია, მძღოლი შეაჩერა და მზის სათვალე მოიხსნა. არა , თვალი არ ატყუებდა,მისი ვაჟი იდგა მოლბერტზე გაშლილი ტილოს წინ და რაღაცას მხიარულად ხატავდა. ბაჩანა? ბაჩანა და ხატვა? გულწრფელად გაოცდა ქალი.
- მოკლედ ასე მოვიქცეთ, -გონებაში უკვე ვიწყებ გეგმის დალაგებას, -ხვალიდანვე ვიწყებთ მომზადებას ოპერაციის შესასრულებლად, სადაც არ უნდა იყოს მოვძებნით და ამოვთხრით, ეგ არის რომ ამ ოპერაციის სახელი ვერ მოვიფიქრე...
4.48
ლილა ნესი
ადმინიიმდენად განსხვავდებოდა გარშემო მყოფთაგან, პირდაღებული შევყურებდი, მაღალი იყო, განიერი მხარბეჭით, გრძელი გაბურდული წვერით, მხრებამდე ჩამოყრილი ხვეული თმით და იდაყვებამდე აკეცილი პერანგით რომლიდანაც ძლიერი დაძარღვული მკლავები უჩანდა...
4.48
Ra Ve
ადმინიპირდაპირ შემაღლებულ საცეკვაო მოედანზე ავძვერი და მთელი არსებით ჩავყვინთე სასმელისა და ხმამაღალი მუსიკისგან გამოწვეულ ექსტაზში. იმდენად ფეხებზე დავიკიდე ხვალინდელი დღე, რომ დაქალები მიხვდნენ, თუ სასწრაფოდ არ გამაცილებდნენ იქაურობას, გამოუსწორებელ შეცდომას ჩავიდენდი.
© 2026 ყველა უფლება დაცულია