© 2026 ყველა უფლება დაცულია
მიყვარს როცა ფიქრისთვის და ჩემს გონებაში ამ ბოლო დროს აღმოჩენილი უცნაური და სიბნელით სავსე ნაპრალებიდან ამომავალი იდუმალი ჩურჩულის მოსმენისთვის დრო მაქვს, სიჩუმე... ღმერთო ხანდახან რა კარგია როცა ირგვლივ სამარისებური სიჩუმე დგას...
მიყვარს როცა ფიქრისთვის და ჩემს გონებაში ამ ბოლო დროს აღმოჩენილი უცნაური და სიბნელით სავსე ნაპრალებიდან ამომავალი იდუმალი ჩურჩულის მოსმენისთვის დრო მაქვს, სიჩუმე... ღმერთო ხანდახან რა კარგია როცა ირგვლივ სამარისებური სიჩუმე დგას...
მიყვარს როცა ფიქრისთვის და ჩემს გონებაში ამ ბოლო დროს აღმოჩენილი უცნაური და სიბნელით სავსე ნაპრალებიდან ამომავალი იდუმალი ჩურჩულის მოსმენისთვის დრო მაქვს, სიჩუმე... ღმერთო ხანდახან რა კარგია როცა ირგვლივ სამარისებური სიჩუმე დგას...
ეს ცოტათი უცნაური, თუმცა ძალიან საინტერესო ისტორია ჩემი და ვერას ერთობლივი ნამუშევარია, ყოველი თავის დასაწყისშია ავტორი მითითებული, იმედია ისიამოვნებთ ამ ექსპერიმენტის შედეგით.
უკანასკნელი ძალა მოვიკრიბე და გულზე დაკიდული ჯაჭვი ჩამოვგლიჯე. მგონი ვერც მიხვდა ისე იყო საკუთარი მხეცობით გართული. ბოლოს იქვე დამტოვა და ავი სიცილით დამპირდა, რომ ისევ მომაკითხავდა. ზურგი მაქცია და წავიდა. არ მახსოვს, დრო როგორ გავიდა.
ერთგვარ ექსტაზს განიცდიდა ქალი. და აღარც ის აშინებდა ,რომ მის ზემოთ საწოლის თავზე მჯდარ დრაკონის ქანდაკებას თვალები წითლად უელავდა. ლავასავით ბორგავდა კაცი მის მორჩილ სხეულზე და მის არსებას ყლუპ ყლუპად შთანთქავდა. სვამდა და ვერ იკლავდა წყურვილს.
სასაცილიოა, ერთ დღეს გადაუჭრელი პრობლემები რამდენად უმნიშვნელოები შეიძლება გახდნენ, როცა მართლაც რეალურ სირთულეებს შეეჩეხები ადამიანი. არჩევანი რომ მქონოდა, იმ ძველ ცხოვრებაში დავრჩებოდი და იქიდან ცხვირსაც კი არ გამოვყოფდი, მაგრამ ვაი რომ ჩემი ბედი ჯერ კიდევ არ იყო გარკვეული. მე ოცდაოთხი წლის მეამბოხე და ჯიუტი, ესეც ალბათ გენეტიკური მემკვიდრეობა იყო
ეს მოთხრობა მეოცნებეთა ლიგის ავტორთა თამაშია, განსხვავებული ისტორიები ერთი დასაწყისით და სხვადასხვანაირი განვითარებით და დასასრულით, ყველა მოთხრობა რადიკალურად განსხვავდება ერთმანეთისგან და ყველა თავისებურად საინტერესოა.
ეს მოთხრობა მეოცნებეთა ლიგის ავტორთა თამაშია, განსხვავებული ისტორიები ერთი დასაწყისით და სხვადასხვანაირი განვითარებით და დასასრულით, ყველა მოთხრობა რადიკალურად განსხვავდება ერთმანეთისგან და ყველა თავისებურად საინტერესოა.
ქალი ვერ ამჩნევდა რომ მისი ქმარი,მის შვილთან იყოფდა სარეცელს, მიუხედავად იმისა რომ ერთმანეთს თავს არიდებდნენ და ორივე თავის ცხოვრებით ცხოვრობდა,ალბათ არცერთი არ აღიარებდა არაფრის ფასად,რომ მათი ურთიერთობა სიყვარულთან არანაირ კავშირში არ იყო...