სამყარო ბალანსია, არანაირი სიკეთე და ბოროტება, კარგი და ცუდი, შავი და თეთრი, ლამაზი და მახინჯი აქ არ არსებობს. ეს ადამიანებმა მოიგონეს, რათა ადვილად გაეგოთ ის, რასაც მიუხედავად ყველა მცდელობისა, მაინც ვერაფრით იგებენ.
5
3.95
antonio gover
მიყვარს როცა ფიქრისთვის და ჩემს გონებაში ამ ბოლო დროს აღმოჩენილი უცნაური და სიბნელით სავსე ნაპრალებიდან ამომავალი იდუმალი ჩურჩულის მოსმენისთვის დრო მაქვს, სიჩუმე... ღმერთო ხანდახან რა კარგია როცა ირგვლივ სამარისებური სიჩუმე დგას...
მიყვარს როცა ფიქრისთვის და ჩემს გონებაში ამ ბოლო დროს აღმოჩენილი უცნაური და სიბნელით სავსე ნაპრალებიდან ამომავალი იდუმალი ჩურჩულის მოსმენისთვის დრო მაქვს, სიჩუმე... ღმერთო ხანდახან რა კარგია როცა ირგვლივ სამარისებური სიჩუმე დგას...
ხშირად, როცა არჩევანზე მიდგება საქმე, ადამიანის ფიქრებს უნებლიე ანგარება ერევა. და გადამწყვეტ მომენტში ის მნიშვნელოვანი, რაც უფრო მომგებიანია. ასეთ დროს უკან იხევს ყველაფერი, რაც რეალურად ღირებულია და არჩევანს აკეთებენ არა გულის, ანდაც გონების, არამედ მხოლოდ ხორციელის, ხელშესახების, ფასეულის მიხედვით.
სიჩუმე უცნაური რამაა, უმეტესად სასიამოვნოდ ხმაურობს, მაგრამ დუმილი? ეს მეტად რთულია. დუმილი ყოველთვის უწყინარი სიჩუმე არაა, ის შეიძლება იყოს უარი, თანხმობა, მანიპულაცია, ძალადობა, შიში, თავდაცვის არცთუ სახარბიელო საშუალება, თანამონაწილეობა და გულგრილობა.
4.75
Ra Ve
ადმინიშეცდომებს, რომლებსაც წარსულში ვუშვებთ, წარსულსვე ვუტოვებთ და არ ვფიქრობთ იმ გავლენაზე, რასაც ისინი ახდენენ ჩვენს შემდგომ ცხოვრებაზე. ისე ვივიწყებთ, თითქოს ჩვენ თავად არ ვიყავით მათი შემოქმედი. უცნაური ჩვევა აქვს ადამიანს, შეუძლია საკუთარი დიდი თუ პატარა შეცდომები სხვას მარტივად გადააბრალოს.
ხდება ხოლმე ცხოვრებაში, რომ სრულიად მსგავს სიტუაციაში, ერთი ადამიანი მეტად ავლენს სწრაფვას პირველობისკენ, ვიდრე მეორე, ანდაც თანაბარი შესაძლებლობების მიუხედავად, ერთი მეტად სიცოცხლის უნარიანია, ვიდრე მეორე. სტრესი, რომელიც ერთისთვის მოტივატორი ხდება, რომ მიზანს მიაღწიოს, მეორისთვის დასასრული აღმოჩნდება ხოლმე
საბას გადარჩენით მოპოვებული სიმშვიდით თრობა, სასიამოვნო აღმოჩნდა. თითქოს ყველაფერი დასტაბილურდა და ჩვეულ ფორმას დაუბრუნდა. ჩემ არჩეულ საქმეს ვასრულებდი და მხოლოდ კარგს ვისრუტავდი შემხვედრი მგზავრებისგან. ერთი ფიქრით ისიც კი დავუშვი, რომ ყველაფერი გაქრა და წარსულში მოვიტოვეთქო.
© 2026 ყველა უფლება დაცულია