ჯიბიდან საფულე ამოიღო, გახსნა, ერთხანს მოღუშული ჩაჩერებოდა შიგ, მერე რატომღაც პერანგი გაიხადა, საგულდაგულოდ დაკეცა, იქვე მდგარ უთევზო და უწყლო აკვარიუმში ჩადო და წელსზემოთ შიშველი, ცალი წინდით და შეხსნილი შარვლით წავიდა კარისკენ...
4.11
ხმა ნახევარსარდაფის ფანჯრებიდან გამოდიოდა რომელიც თითქმის ბოლომდე იყო თოვლით დაფარული, ფანჯარას მიუახლოვდა, ჩაიმუხლა, თოვლი მოაცილა და ისეთი რამ დაინახა პირზე ხელი აიფარა რომ გაოცებისგან ხმამაღლა არ ეკივლა...
4.33
lucien vanserra
- გოგოებო შემოიტანეთ ფლუგენგეგენხოლენი, -ისევ დასჭექა მაკამ. - რაო რა თქვა რა მოიტანეთო? ნათიას გადაულაპარაკა ნუცამ, სანდრომ კი ისეთი ღმუილი ატეხა აშკარად მიხვდა რას ნიშნავდა ეს გრძელი და მეტად უცნაური სიტყვა.
4.33
lucien vanserra
ბნელა, ირგვლივ ისეთი წყვდიადია გამეფებული თვალთან თითს ვერ მიიტან, ქარი ნელ-ნელა ძლიერდება, ალბათ მალე წვიმასაც დაიწყებს, ჩაბნელებულ ვერანდაზე ვზივარ, ჭიქა ღვინოსთან ერთად, მიყვარს ასეთი ამინდი, ასეთ დროს გონებას ვასვენებ, ვდუნდები, ვმშვიდდები, ვფიქრობ...
4.44
lucien vanserra
ამ მოკლე მაგრამ საკმაოდ საინტერესო ისტორიაში აღწერილია ქართული და ამერიკული მენტალიტეტების შეუთავსებლობა და დამახინჯებული, არასწორი შეხედულებები მთელი რიგი საკითხების შესახებ...
4.42
ლილა ნესი
ადმინინელ-ნელა ააყოლა თვალი სხეულზე, ურცხვად, ხარბად ათვალიერებდა და უკვე იმაზე იწყებდა ფიქრს რომ ზედმეტად გაუგრძელდა მარხვა, კეფაზე ხელებშემოწყობილი, ბედნიერად მომღიმარი რომ შემობრუნდა მისკენ მამაკაცი და მოტკეცილ ტრუსში გამოკვალთული უზარმაზარი ღირსება რომ გამოუმზეურა თვალწინ, უნებლიედ შეხტა და მკერდზე გადაივლო უკვე გაგრილებული ჩაი, გამწარებული წამოხტა ფეხზე...
- „გაცვალეთ პარტნიორები,“ - ისმის ხმა. ჩემი ხდება. თითები წელზე მეხება. სითბოს ტალღა სხეულს ყველა ნაწილიდან თავისკენ მიემართება და ისევ უკან ბრუნდება. მისი სუნი ჰაერში რჩება. მწარე, ტკბილი, ცივი, მამაკაცური... თვალებს ვხუჭავ. ვცდილობ ფოკუსირება მუსიკაზე მოვახდინო. ჰო, ჩვენს შორის მუსიკა დგას, მაგრამ ჩემი სხეული სხვა რიტმს მიყვება.
მე მზე მიყვარს. სიცხე. სანაპირო. ეს ერთადერთია რასაც ვერ ვთმობ. მალაგა მენატრება. დილის ხვატი, ფართოდ გახსნილი ფანჯრები. ყავის მწარე არომატი, ტალღების დამამშვიდებელი რიტმი... იქ თითქოს მარილითა და ლიმნის სურნელით გაჯერებული ჰაერიც ფლამენგოს ცეკვავს.
4.41
lucien vanserra
- დოროთეა, -ერთადერთი სიტყვა აღმომხდა და გულზე მივიჭირე ხელი, შემეშინდა, ძალიან შემეშინდა ჩემი ახდენილი სიზმრის, იმ რამდენიმე ნაბიჯის გადადგმის შემეშინდა მასთან რომ მაშორებდა...
© 2026 ყველა უფლება დაცულია