© 2026 ყველა უფლება დაცულია
ნოველა დასრულებულია. "სასაფლაოზე, მზე საშკათი ამოდის". დაბადება. სამყაროს აღქმა. სინათლე. გაურკვევლობა, ვერ ერკვევი სად ხარ. ბავშვობიდან რაღაცები გახსოვს. ასე სამი ორი წლის რომ იყავი. სიონში დასვენება. ზაფხულის თბილი საღამო. მოგონებების შეგროვებას იწყებ, უკვე სამი წლიდან. შენს შემთხვევაში ასეა, სხვისი რა გითხრა. ზოგს ისიც ახსოვს, როგორ დაიბადა და დედის მუცელში, რას აკეთებდა.
გაცივდა ყავა. ცუდად ვარ ასეც და ისეც, მაგრამ ეს არაფერს ცვლის, მაინც ძალიან მიყვარს ეს ხანმოკლე ცხოვრება, რომელშიც ბევრი დეტალია. მაინც მეყვარება ის, ვინც დიდიხანია მიყვარს და ამით სიამოვნებას ვიღებ, მიუხედავად იმისა, რომ ცალმხრივია. ცხოვრება უსასრულო აღმოჩენაა და ამისთვის მზად უნდა იყოთ, თუნდაც გვიან, მაგრამ ღირს.
დედაჩემი ავადაა. ექიმებმა დიაგნოზი დაუსვეს. სამედიცინო ტერმინებს ვერ ვიმახსოვრებ და რა ჰქვია ზუსტად ვერ გეტყვი, ცოტა უცნაური და გრძელი სახელი აქვს, შენი სახელისგან განსხვავებით ჰარი. სიცხეს შუბლზე ტუჩებით ვუზომავ. როცა ვხვდები, რომ მხოლოდ ასეთ დროს ვკოცნი ხოლმე დედაჩემს, ყელში ბურთი მეჩხირება და ქუჩაში გავრბივარ. დედაჩემს არ უყვარს, როცა ვტირი...
შენ ჩაისახე მაშინ, როცა ჩემმა ფოლეკულმა ოცდაორ მილიმეტრს მიაღწია და გასკდა, შენ ჩაისახე დიდი აფეთქების შედეგად. დიდი ხნის მერე, მე ისევ წერა გადავწყვიტე და ისევ დავხუჭე თვალები. ასე გაცილებით ადვილია ჩავძვრე საკუთარ თავში და ვხვდები, ცხოვრებაში რისი შეგრძნებაც არასდროს მინდოდა, იმის დავიწყებას ვცდილობ. დახუჭული თვალებით გაცილებით მეტის დანახვა შეიძლება.
ქვემოთ მოცემული მცირე ფილოსოფიური ნაშრომი ეხება ფრიდრიხ შელინგის განმარტებას რომანტიზმზე და გენიოსის ცნების რაობაზე. შელინგი არის გერმანული იდეალიზმის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენელი, რომლის იდეებსაც მსოფლიოში მრავალი მიმდევარი გამოუჩნდა. მისი შეხედულებები დღესაც იწვევენ კაცობრიობის გაოცებას.
მაპატიე რომ გტოვებო მითხრა, კარგად დაიმახსოვრე, არავის და არაფერს არ მისცე უფლება შენში აი ეს შეცვალოსო, გულზე დამადო ხელი, ყოველთვის ასეთი იყავი როგორიც ხარო, მალე დედაშენი ჩამოვაო, რომ დაინახავ არ იუცხოვო, გული არ ატკინო მიდი და მაგრად ჩაეხუტეო...