© 2026 ყველა უფლება დაცულია
ჩავედით ქუთაისში, დედაჩემმა იქვე ქარხანასთან ახლოს მდებარე პარკში დამტოვა, დამსვა, დამარიგა არსად წახვიდეო და თვითონ პურის რიგში ჩადგა, ვიჯექი და ვაკვირდებოდი იქაურობას, მახსოვს როგორ მოდიოდა ხალხი რომ პარკის შუაგულში მდებარე ონკანზე აევსოთ თან მოტანილი ჭურჭელი...
დრო გადის, არ ვიცი ნელა თუ სწრაფად. მხოლოდ კედლებზე ჩრდილები იცვლიან ადგილს. აქ კედლები თოვლისფერია. გრძნობაც ისეთი მაქვს, თითქოს თოვლში ვარ ჩაფლული. აქ არ არის მუსიკა. ყოველ შემთხვევაში მე არ მესმის...
როცა მარტო ვრჩები საკუთარ თავთან, მიტანს აუტანელი სურვილი, მყავდეს ისეთი ადამიანი, ვისი ნდობაც შეიძლება. ვისაც მივენდობი და დავისვენებ თავად. ვინც იქნება მტკიცე კედელი, მყუდრო სახლი, საიმედო თავშესაფარი და ჩემი გალავანი.
ნოველა დასრულებულია. "სასაფლაოზე, მზე საშკათი ამოდის". დაბადება. სამყაროს აღქმა. სინათლე. გაურკვევლობა, ვერ ერკვევი სად ხარ. ბავშვობიდან რაღაცები გახსოვს. ასე სამი ორი წლის რომ იყავი. სიონში დასვენება. ზაფხულის თბილი საღამო. მოგონებების შეგროვებას იწყებ, უკვე სამი წლიდან. შენს შემთხვევაში ასეა, სხვისი რა გითხრა. ზოგს ისიც ახსოვს, როგორ დაიბადა და დედის მუცელში, რას აკეთებდა.
ბნელა, ირგვლივ ისეთი წყვდიადია გამეფებული თვალთან თითს ვერ მიიტან, ქარი ნელ-ნელა ძლიერდება, ალბათ მალე წვიმასაც დაიწყებს, ჩაბნელებულ ვერანდაზე ვზივარ, ჭიქა ღვინოსთან ერთად, მიყვარს ასეთი ამინდი, ასეთ დროს გონებას ვასვენებ, ვდუნდები, ვმშვიდდები, ვფიქრობ...
ენუემენტი ის მწარე განცდაა, როდესაც იღებ პასუხს კითხვაზე, რომელიც დიდი ხანია გაწუხებს და გსურს წარსულში დაბრუნდე, რათა საკუთარ თავს მომავლის შესახებ უამბო. ზოგჯერ გინდა დაბრუნდე წარსულში, რომ საკუთარ თავს მოუყვე შენს მომავალზე. მომავალში შენ უკვე ყველა კითხვაზე იცი პასუხი, რაც ასე გაწუხებდა, და გინდა დაბრუნდე წარსულში, რომ ამცნო საკუთარ თავს ამის შესახებ.
იდეალური სამეგობრო წრე ერთ წამში დაინგრა, როცა თიკა, მათი მეგობარი, მოკლული იპოვეს. ყველა შოკირებულია. მკვლელი მათ შორის არის. პოლიცია საქმეს მალევე ხურავს, მაგრამ ქრისტის ცხოვრების მიზანი ხდება დამნაშავის პოვნა. ასევე ერთერთი საბედისწერო შემთხვევის შემდეგ კითხვის ნიშნის ქვეშ დგება მისი პირადი ურთიერთობა საყვარელ ადამიანთან. P.s მწერლობაზე პრეტენზია არ მაქვს. წერა ჩემი ჰობია, ამიტომ ძალიან მკაცრად ნუ განმსჯით.
იმ დროს ანამ ჯერ კიდევ არ იცოდა ,რომ მისი სიყვარული უკვე მკვდარი იყო, რადგან მაგ მომენტისთვის ხრწნა ჯერ კიდევ არ იყო დაწყებული.მოგვიანებით ,როცა მკვდარი სიყვარულის გახრწნილი ცხედარი აბზარდება და ეს სიმყრალე მომწამვლელი ტოქსინებივით მოედება მთელ მის არსებას , მხოლოდ მაშინ აღმოაჩენს ანა რომ ყველაფერი უკვე დიდი ხნის დასრულებული ყოფილა.
ის ვინ არის? თავით ანიშნა ნაცნობ მიმტანს ბართან მდგომ სანტას ქუდიან გოგონაზე, რომელიც საახალწლო სიმღერას აყოლებდა სხეულს. ლამაზზე უფრო ბავშვური გოგო იყო. ნათელი მზერით და ღიმილისგან ლოყაზე გაჩენილი ფოსოებით.
იმ დროს ანამ ჯერ კიდევ არ იცოდა ,რომ მისი სიყვარული უკვე მკვდარი იყო, რადგან მაგ მომენტისთვის ხრწნა ჯერ კიდევ არ იყო დაწყებული.მოგვიანებით ,როცა მკვდარი სიყვარულის გახრწნილი ცხედარი აბზარდება და ეს სიმყრალე მომწამვლელი ტოქსინებივით მოედება მთელ მის არსებას , მხოლოდ მაშინ აღმოაჩენს ანა რომ ყველაფერი უკვე დიდი ხნის დასრულებული ყოფილა.