წლები ვცხოვრობდი განდობილებთან, წლები ისე გადიოდა, დროთა სვლას ვერ ვგრძნობდი. თანდათან მავიწყდებოდა საკუთარი თავი, ყველაფერს ფარავდა უდროო სივრცის, თუ დროის მარყუჟის დაუნდობელი მდინარება.
5
3.83
lucien vanserra
- გოგოზე ვფიქრობ რომლის აივანიც ფერადი ყვავილებით არის მორთული და რომელიც საკუთარ ეზოზე ოცნებობს, ეზოზე რომელშიც აუცილებლად იქნება კლემატისებით დაფარული ხის ფანჩატური.
4.44
ლალი კუტალაძე
ფსიქიატრს ეჭვი აღარ ეპარებოდა, უნიკალურ მოვლენასთან ჰქონდა საქმე. ადამიანი ჯერ გაახალგაზრდავდა, ხოლო მერე ერთ ღამეში თავის ბუნებრივ ასაკს დაუბრუნდა, ისეთ უნიკალურ მოვლენასთან, რომელსაც კაცობრიობის წერილობით ისტორიაში ანალოგი არ გააჩნია. არც ეგვიპტურ პაპირუსებში, არც შუა საუკუნეების ქრონიკებში, არც თანამედროვე მედიცინაში არ არსებობს დადასტურებული შემთხვევა ადამიანის სრული ბიოლოგიური გაახალგაზრდავებისა.
კიმოთე ბრუნდება, ჩემი ოფისის, ჩემი რეკლამის, ჩემს გუნდთან ერთად. ფაქტია ძალიან მიჭირს იმის გათავისება, რომ მხოლოდ მე აღარ მეკუთვნის არც ოფისი და არც საქმე. ოთახში სიცილ-კისკისით შემოდიან. ცოტა ეგოისტობა მეძალება მათ, რომ ვხედავ ასე ბედნიერებს ახალ უფროსთან ერთად, მაგრამ კიმოთე კი არა დედა ბუნება, რომ დამიდგეს წინ, მაინც ვერავინ მაიძულებს ჩემს გუნდთან ურთიერთობის გაფუჭებას.
4.69
lucien vanserra
ეს ისტორია მეოცნებეთა ლიგის ექსპერიმენტების სერიიდან გახლავთ, ჩემი და ვერას ერთობლივი ნამუშევარია და ვფიქრობ ნამდვილად მოგხიბლავთ სიუჟეტი და მოულოდნელი, არაორდინალური დასასრული, იწყებს ვერა, ვაგრძელებ მე 😉
4.11
მაია აბულაძე
- თმას რა უქენი ნინა? - შენს გარდა ვერავი შეეხებოდა, ვერ აიტანდა ხო და დავიჭერი ნაწნავები. - სევდიანი ხმით უპასუხა, ტკივილ გამაყუჩებელი და წყალი მიაწოდა. - ისევ ხომ გაიზრდი ნინა? - ვისთვის ბაილ? - წამალი ძალით ჩაუდო პირში და წყალიც მიაწოდა. - ჩემთვის ნინა.
მიყვარს როცა ფიქრისთვის და ჩემს გონებაში ამ ბოლო დროს აღმოჩენილი უცნაური და სიბნელით სავსე ნაპრალებიდან ამომავალი იდუმალი ჩურჩულის მოსმენისთვის დრო მაქვს, სიჩუმე... ღმერთო ხანდახან რა კარგია როცა ირგვლივ სამარისებური სიჩუმე დგას...
მიყვარს როცა ფიქრისთვის და ჩემს გონებაში ამ ბოლო დროს აღმოჩენილი უცნაური და სიბნელით სავსე ნაპრალებიდან ამომავალი იდუმალი ჩურჩულის მოსმენისთვის დრო მაქვს, სიჩუმე... ღმერთო ხანდახან რა კარგია როცა ირგვლივ სამარისებური სიჩუმე დგას...
4.34
ნუნუ ბარბაქაძე
მაღაზიის კარი შევაღე.არყის ბოთლს ხელი დავავლე.ბევრი არჩევა არც დამიწყია.საფასური გადავიხადე და სწრაფად გამოვედი. ქუჩას მივყვებოდი.არყის ბოთლი გულში მქონდა ჩახუტებული სტაჟიანი ლოთივით...
© 2026 ყველა უფლება დაცულია