© 2026 ყველა უფლება დაცულია
სადღაც სასწაულის მოლოდინში ერთნაირად ანთია სანთელი ფანჯარაშიც და მეოცნებეს გულშიც ♡ „ცხოვრება მოულოდნელობითაა სავსე, ზოგჯერ სასწაული მაშინ ხდება როცა უკვე იმედს კარგავ.“
ხმა ნახევარსარდაფის ფანჯრებიდან გამოდიოდა რომელიც თითქმის ბოლომდე იყო თოვლით დაფარული, ფანჯარას მიუახლოვდა, ჩაიმუხლა, თოვლი მოაცილა და ისეთი რამ დაინახა პირზე ხელი აიფარა რომ გაოცებისგან ხმამაღლა არ ეკივლა...
- გოგოებო შემოიტანეთ ფლუგენგეგენხოლენი, -ისევ დასჭექა მაკამ. - რაო რა თქვა რა მოიტანეთო? ნათიას გადაულაპარაკა ნუცამ, სანდრომ კი ისეთი ღმუილი ატეხა აშკარად მიხვდა რას ნიშნავდა ეს გრძელი და მეტად უცნაური სიტყვა.
მთელი ქვეყნის მაშტბით პირველი ჩემი აივანი და ფანჯრები იწყებენ ციმციმს. მითუფრო ნაძვისხეზე ვგიჟდები. მისი მორთვა ჩემთვის რაღაც ჯადოსნურთან ასოცირდება. უზარმაზარი ნაძვის ხე მაქვს. ჩემი ერთ ოთახიანის ნახევარი მას უკავია, ანუ წელიწადის ამ პერიოდში მე მისი მდგმური ვარ