ყოველ დილით სამსახურში მოვიდოდნენ თუ არა ნინიკო ახლი ამბით ხვდებოდათ, ყვებოდა რა საჩუქარი გაუკეთა ქმარმა, როგორი სიურპრიზი მოუწყო, როგორ მოამზადა მათთვის რომანტიული ვახშამი და აბაზანა ვარდის ფურცლებით, როგორ დარგო ბაღში მისი საყვარელი ვარდები...
4.34
4.37
მაია აბულაძე
-ეკე, იცი ჩემს ბედნიერებას შენი ვნების ფერი და სუნი აქვს. -ჩემი ვნება რა ფერია ელ? -წითელი, ხასხასა წითელია შენი ვნება, სიგარეტის, ღვინის და შენი სუნი აქვს. -ჩემს ბედნიერებას ატმის სურნელი და ფერი აქვს.
4.45
ლილა ნესი
ადმინიადრე, ძალიან ადრე, მაშინ როცა ბუნება ჯერ კიდევ ესაუბრებოდა ადამიანს, მაშინ როცა ტყეებში ტყის სულები, მდინარეებში მდინარის ალები სახლობდნენ და ღამეები უჩვეულოდ თბილი და ნათელი იყო, ადამიანებს სცოდნიათ საკუთარი სიკვდილის დრო, იცოდნენ როდის სრულდებოდა დედამიწაზე მათი ყოფნის ხანა და ამის მიხედვით ატარებდნენ საკუთარ ცხოვრებას...
4.67
lucien vanserra
ეს ისტორია მეოცნებეთა ლიგის ექსპერიმენტების სერიიდან გახლავთ, ჩემი და ვერას ერთობლივი ნამუშევარია და ვფიქრობ ნამდვილად მოგხიბლავთ სიუჟეტი და მოულოდნელი, არაორდინალური დასასრული, იწყებს ვერა, ვაგრძელებ მე 😉
3.83
მაია აბულაძე
ხშირად გქონია ალბათ დეჟავიუს შეგრძნება, რომ ეს სადღაც ერთხელ უკვე მოხდა, რომ ეს განცდები და გრძნობები ერთხელ უკვე გამოიარე... უკვე იგრძენი ვენებში მოწოლილი სწრაფი სისხლის ნაკადი. უკვე აგიჩქარდა გული... უფრო სწრაფი გახდა შენი პულსაცია.... სუნთქვა შეწყვიტე... სწრაფად ჩასუნთქული ჰაერის ნაკადისგან ფილტვები გეწვის....
4.12
მაია აბულაძე
- თმას რა უქენი ნინა? - შენს გარდა ვერავი შეეხებოდა, ვერ აიტანდა ხო და დავიჭერი ნაწნავები. - სევდიანი ხმით უპასუხა, ტკივილ გამაყუჩებელი და წყალი მიაწოდა. - ისევ ხომ გაიზრდი ნინა? - ვისთვის ბაილ? - წამალი ძალით ჩაუდო პირში და წყალიც მიაწოდა. - ჩემთვის ნინა.
4.45
ნუნუ ბარბაქაძე
მაღაზიის კარი შევაღე.არყის ბოთლს ხელი დავავლე.ბევრი არჩევა არც დამიწყია.საფასური გადავიხადე და სწრაფად გამოვედი. ქუჩას მივყვებოდი.არყის ბოთლი გულში მქონდა ჩახუტებული სტაჟიანი ლოთივით...
4.48
ლალი კუტალაძე
გათხრილი საფლავის წინ თვალცრემლიანი კაცი მხრებჩამოყრილი იდგა და შვილების და ყველა იქ თავმოყრილი ჭირისუფლების წინაშე ფიცს სდებდა: „გპირდები, ჩემო დიანა, რომ შენს ადგილს არავინ დაიკავებს. მე ცოლს აღარ მოვიყვან! არასდროს!“ კაცის გულმხურვალე სიტყვებმა ბევრს ცრემლი მოჰგვარა თვალებზე - როგორ ჰყვარებია ცოლი.
4.34
ed na
-შენი ერთ-ერთი საყვარელი მწერლის სიტყვები ხომ გახსოვს.. -რომლის.. -დოჩანაშილის.. „დაწოლისას, დაძინებამდე არის ერთი, რაღაც პატარა, გარდამავალი წამი, როცა საკუთარი თავი ყველამ ვიცით“.. ჰოდა, ეს გარდამავალი წამი როდესაც დამიდგა, შენზე შეყვარებული აღმოვაჩინე ჩემი თავი.
© 2026 ყველა უფლება დაცულია