- თმას რა უქენი ნინა? - შენს გარდა ვერავი შეეხებოდა, ვერ აიტანდა ხო და დავიჭერი ნაწნავები. - სევდიანი ხმით უპასუხა, ტკივილ გამაყუჩებელი და წყალი მიაწოდა. - ისევ ხომ გაიზრდი ნინა? - ვისთვის ბაილ? - წამალი ძალით ჩაუდო პირში და წყალიც მიაწოდა. - ჩემთვის ნინა.
4.09
წლები ვცხოვრობდი განდობილებთან, წლები ისე გადიოდა, დროთა სვლას ვერ ვგრძნობდი. თანდათან მავიწყდებოდა საკუთარი თავი, ყველაფერს ფარავდა უდროო სივრცის, თუ დროის მარყუჟის დაუნდობელი მდინარება.
4.5
Ra Ve
ადმინიმას შემდეგ, რაც ასე გაუგებრად აიკვიატა ელფი. მისი საიდუმლოს გაგების სურვილმა შეიპყრო. უთვალთვალებდა ყველგან და ყოველთვის. ჩრდილივით დაჰყვებოდა უკან. არ უსმენდა არც მისი ქცევით შეშფოთებულ მეგობარს და არც საკუთარ საღ აზრს.
სიმართლე გითხრათ, პირველი ღამე სასახლეში არც თუ ისეთი უსიამოვნო აღმოჩნდა, როგორც მე წარმომედგინა. როდესაც ზაქარიას მძღოლი გავაცილე, დაღლილობისგან ფეხზე ვეღარ ვიდექი, ამიტომ სასახლის გულიანად დათვალიერება მომდევნო დღეებისთვის შემოვინახე.
4.47
Ra Ve
ადმინიდა როცა სიამოვნებისგან მოდუნებულმა ტერამ თვალები დახუჭა, პირველად გაიფიქრა ნილიამმა, რომ ეს ყველაფერი არც თუ ისე ცუდი იყო, როგორც მასთავიდან წარმოედგინა
4.5
Ra Ve
ადმინიმოკლედ კიდევ სამიოდე უაზრო წესი ეწერა კონტრაქტში წიგნთან დაკავშირებით და უმეტესად სულ მის სასახლიდან არ წაღებას, არ გავრცელებას და ასე შემდეგ ეხებოდა. თუმცა აზრადაც არ მომსვლია წიგნი სადმე წამეღო. ისედაც არ ვიზამდი ამას
4.36
ლილა ნესი
ადმინი- ამდენს ნუ ფიქრობ, -გულიანად გაეცინა უცნობს, -ხანდახან ზედმეტი ფიქრი საზიანოა ან უბრალოდ ფუჭად დროის კარგვა, როდის მიხვდებით ადამიანები რომ არაფერს არ აქვს მნიშვნელობა დროის გარდა, დრო ყველაზე ძვირფასი რამ არის რაც გაგაჩნიათ, სხვა ყველაფერი უაზრობაა...
4.89
Ra Ve
ადმინიყოველთვის, როცა ტერა ზღაპარს კითხულობდა, სრულიად სჯეროდა ხოლმე, რომ თუ ზღაპრებს ფანტაზიის მჭიდრო და ჯადოსნურ საბურველს შემოხსნიდა, ხელთ ყველაზე მეტი სინამდვილე დარჩებოდა. დიდად არ გიჟდებოდა ბაყაყებზე, თუმცა მაშინ, როცა ჯერ კიდევ ბავშვი ეთქმოდა, ერთხელ მოზრდილ გომბეშოსაც კი აკოცა ზიზღით თვალდახუჭულმა
© 2026 ყველა უფლება დაცულია