კომენტარები
ხმაში მოგონების მტანჯველ იარებად, ბოღმის მლაშე ბურთი ყელში გაჩხერილა, უწყვეტ მოლოდინად არ-აღიარება, უმწეობის ღმერთებს შვილად გასჩენიათ გრძნობის- ღრმა უფსკრულში მწარედ დანარცხება და კვლავ ფრთების გაშლა გემის იალქნებად
საუბარი უხილავ ძალასთან,რომლის მიმართაც მხოლოდ საყვედურები და პრეტენზიებია,თუმცა ეს ძალა მალევე ახვედრებს რომ არც თუ ისე ცუდადაა მის ცხოვრებაში საქმე და რომ ჯერ ყველაფერი წინაა
რა ვუყოთ თუკი დღეს არაა ჩემი დღე,დემონი დღეს სამუსაიფოდ მიბარებს,მე ვისხამ ალკოჰოლს ჭიქაში ჩემითვე და ჩემთვის სულ პირველს ვუკიდებ სიგარეტს.იცის რომ აღარ ვარ ნორჩი და სულელი, ამჯერად ადვილად ვერ შესძლებს გამაბას .
© 2026 ყველა უფლება დაცულია