უცნაური ამბები კი რატომღაც სწორედ ბებიამისის სიკვდილის შემდეგ დაიწყო. ან ცოტა უფრო ადრე, დაახლოებით ათი წლის წინ, როცა როზა 21 წლის გახდა. თვალები დახუჭა როზამ და ათი წლის წინანდელი 30 აპრილის გახსენება სცადა...
4.71
4.47
Ra Ve
ადმინიდა როცა სიამოვნებისგან მოდუნებულმა ტერამ თვალები დახუჭა, პირველად გაიფიქრა ნილიამმა, რომ ეს ყველაფერი არც თუ ისე ცუდი იყო, როგორც მასთავიდან წარმოედგინა
4.44
Ra Ve
ადმინიმოკლედ კიდევ სამიოდე უაზრო წესი ეწერა კონტრაქტში წიგნთან დაკავშირებით და უმეტესად სულ მის სასახლიდან არ წაღებას, არ გავრცელებას და ასე შემდეგ ეხებოდა. თუმცა აზრადაც არ მომსვლია წიგნი სადმე წამეღო. ისედაც არ ვიზამდი ამას
4.89
Ra Ve
ადმინიყოველთვის, როცა ტერა ზღაპარს კითხულობდა, სრულიად სჯეროდა ხოლმე, რომ თუ ზღაპრებს ფანტაზიის მჭიდრო და ჯადოსნურ საბურველს შემოხსნიდა, ხელთ ყველაზე მეტი სინამდვილე დარჩებოდა. დიდად არ გიჟდებოდა ბაყაყებზე, თუმცა მაშინ, როცა ჯერ კიდევ ბავშვი ეთქმოდა, ერთხელ მოზრდილ გომბეშოსაც კი აკოცა ზიზღით თვალდახუჭულმა
4.31
Ra Ve
ადმინიესეც უცნაური წესი იყო. ყველა ინტერესიან ადამიანს გაუჩნდებოდა სასახლეში სტუმრობის სურვილი. და რა დაშავდებოდა ახლოდან თუ ნახავდნენ მას? და ამის გარდა იყო კიდევ რამდენიმე ერთმანეთზე უარესი სულელური აკრძალვა, რაც უმეტესად იმას გულისხმობდა, რომ მეთვალყურე მაგარი უჟმური, არაკომუნიკაბელური, არასტუმართმოყვარე, უინტერესო და მოსაწყენი ვინმე უნდა ყოფილიყო.
4.41
lucien vanserra
ეს ცოტათი უცნაური, თუმცა ძალიან საინტერესო ისტორია ჩემი და ვერას ერთობლივი ნამუშევარია, ყოველი თავის დასაწყისშია ავტორი მითითებული, იმედია ისიამოვნებთ ამ ექსპერიმენტის შედეგით.
- ნუ ხარ ჩუმად თქვი რამე. - ვეუბნები პეტრეს და მის მომზადებულ ცხელ ყავას წარბშეუხრელად ვწრუპავ. სულ რაღაც მეორე დღეა ახალ სახლში გადმოვედი და ჯერ მოთმინებით ვუძლებ მის მოჟამულ სახეს. მესმის რაც აღიზიანებს, მაგრამ ნერვები მეშლება, რომ სიტუაციის სირთულეს ვერ აღიქვამს. წარმოიდგინეთ ურჩხულებით სავსე ქალაქი. ადამიანის სახით შენიღბული ქმნილებები, რომლებიც ჩვენს გვერდით ცხოვრობენ და მზად არიან სული წაგართვან
4.53
Ra Ve
ადმინიმთელი ღამე ფიქრში გავატარე, ვცდილობდი ოდნავ მაინც მივმხვდარიყავი, რა სურდა ზაქარიას ჩემგან. ეს მიპატიჟება ძალიან უცნაურად მეჩვენებოდა. არაფერი უთქვამს, ოდანავადაც არ მიუნიშნებია, რას შეეხებოდა ჩვენი საუბარი. ამაო ფიქრით დაღლილმა თვალები დავხუჭე და დაძინება ვცადე
4.44
la lita
ცხრამეტი წელი არ არის ისეთი ასაკი როცა დანამდვილებით იცი რა გსურს ცხოვრებისგან, მაგრამ არც ისეთი ასაკია, შეცდომის დაშვებისას თავი იმით გაიმართლო რომ ბავშვი იყავი...
© 2026 ყველა უფლება დაცულია