- ამდენს ნუ ფიქრობ, -გულიანად გაეცინა უცნობს, -ხანდახან ზედმეტი ფიქრი საზიანოა ან უბრალოდ ფუჭად დროის კარგვა, როდის მიხვდებით ადამიანები რომ არაფერს არ აქვს მნიშვნელობა დროის გარდა, დრო ყველაზე ძვირფასი რამ არის რაც გაგაჩნიათ, სხვა ყველაფერი უაზრობაა...
3
3.55
ed na
-ვარსკვლავი ? - per aspera ad astra -through hardships to the stars.. -თუ გადმოვაქართულებთ.. ეკლიანი გზით ვარსკვლავებისკენ.. სიძნელის თქმას ეკლიანი ჯობია..
მარტივი არასდროს ყოფილა,დამნაშავედ მხედავდა მისი თვალები და მთელი სამყარო ჩემს წინააღმდეგ დადგა!რა მოხდა?ზოგჯერ ერთი ღამე საკმარისია...?!აღარ უნოდოდა წვიმა,ნასველებ მოგონებებს.
3.89
ed na
ამასობაში, ზღვრამდე მივედი. მე მგონი, სუნიც მეცა სუდარის. შენღა ხარ ჩემი ბოლო იმედი და ჩემი ბოლო ნავსაყუდარი. ოღონდ, შენ ჩემო ბოლო იმედო და ჩემო ბოლო ნავსაყუდარო, ვინც მე გამწირა და გამიმეტა, იმას ვეკუთვნი კვლავ… სამუდამოდ. ირგვლივ წარსულის წყვდიადი მაკრავს და მივისწრაფი თავქვე ხალისით. გული კი ფეთქავს, ჯერ ფეთქავს, მაგრამ რაღასთვის ფეთქავს, თვითონ არ იცის. - ოთარ ჭილაძე
3.75
Euphemia0305 P
უცხო მიწაზე ნამსხვრევებად დანაწევრებული,გულში ბოლო იმედს აცოცხლებდა,დაბრუნდებოდა!სუნთქვა უნდოდა,თუმცა მისი ჰაერის გარეშე საკუთარს ვერ კმარობდა... -თუ რამე წმინდა გაგაჩნია არ მიმატოვო,ხომ დამპირდი ხელს არასდროს გამიშვებდი.
დილა თენდება და თავს ზედმეტად ენერგიულად ვგრძნობ. ყველა სევდა საღამოს ბარდება, ახალი დღე კი ახალი სევდების დაგროვებას ეთმობა, რომ საღამოს კვლავ დაღამებას გავატანო. დილიდან ყურადღებით ვარ, რომ მეზობლის გამოჩენა არ გამომრჩეს. აივანს თითქმის არ ვცილდები. იქ ვჭამ და იქ ვსვამ, მაგრამ უშედეგოდ. ჩემი ცივი მეზობელი არსად ჩანს. კვლავ ღამდება.
მკვლელი“ ფანჯარასთან ვდგავარ. რვა საათის შესრულებას ოცი წუთი აკლია. სკვერს გავყურებ. ადგილს სადაც სამანტას უნდა შევხვდე. მსუბუქი ნიავი არხევს ხის კენწეროებს, ეს საკმარისი არ იქნება ფრანის გასაშვებად, მაგრამ მე მას დავპირდი.
ამას მეოთხე თავი აწერია, მაგრამ მესამე თავის გაგრძელებაა ამიტომაც არის პატარა. მალე მომდევნო თავსაც დავდეეებ. 😉 ,,,,,,ჭიქას თვალი ავარიდე და მაგიდაზე ისე დავდგი, რომ ხელი აღარ დამეკარებინა. „პროტოკოლი: უცხო სითხეებსა და საკვებს არ გავეკარო.,,,,,,
4.09
la lita
- დავიჯერო არ მოვეწონე თუ ნეტავ იმ უზარმაზარი სათვალის გამო ვერ ხედავს ვერაფერს? -მოღუშულმა გახედა მეზობლის სახლის სახურავს და ყვავილების მორწყვა განაგრძო, ცოტა ხანში საერთოდ აღარ ახსოვდა რაც მოხდა...
© 2026 ყველა უფლება დაცულია