ჩემს მაგიდასთან სხედან, აქეთ-იქით ისე როგორც ეშმაკი და ანგელოზი, შავთვალა მაცდურ ღიმილიან ლუკას ალბათ ეშმაკს შევადარებდი, თუმცა ლურჯთვალებიანი და საოცრად სიმპათიური მასიმოც საკმაოდ შორს არის ანგელოზობისგან...
4.93
აქ რა გვინდა? ვკითხე და ქოხის წინ მდგარს გვერდით ამოვუდექი. _ რას უყურებ? ინტერესით შევხედე ხის სახლს, თითქოს პირველად ვხედავდი. ისე კი ვფიქრობდი, რად უნდოდა ამხელა სასახლეს ეს პატარა ნაგებობა. რა დანიშნულება ჰქონდა მას.
რაციონალურობას, ასეთი რამ რომ მქონოდა, უნდა ეკარნახა, რომ ჩემივე სიმშვიდისთვის, ანდაც იქნებ უსაფრთხოებისთვისაც აჯობებდა, თუ ამ ყველაფერს მოვშორებოდი. თუ ყველაფერს, რაც აქ ვნახე, ან განვიცადე უბრალოდ დავივიწყებდი, ბარგს ჩავალაგებდი და უკან სახლში დავბრუნდებოდი.
კიმოთე ბრუნდება, ჩემი ოფისის, ჩემი რეკლამის, ჩემს გუნდთან ერთად. ფაქტია ძალიან მიჭირს იმის გათავისება, რომ მხოლოდ მე აღარ მეკუთვნის არც ოფისი და არც საქმე. ოთახში სიცილ-კისკისით შემოდიან. ცოტა ეგოისტობა მეძალება მათ, რომ ვხედავ ასე ბედნიერებს ახალ უფროსთან ერთად, მაგრამ კიმოთე კი არა დედა ბუნება, რომ დამიდგეს წინ, მაინც ვერავინ მაიძულებს ჩემს გუნდთან ურთიერთობის გაფუჭებას.
4.69
lucien vanserra
ეს ისტორია მეოცნებეთა ლიგის ექსპერიმენტების სერიიდან გახლავთ, ჩემი და ვერას ერთობლივი ნამუშევარია და ვფიქრობ ნამდვილად მოგხიბლავთ სიუჟეტი და მოულოდნელი, არაორდინალური დასასრული, იწყებს ვერა, ვაგრძელებ მე 😉
ზეგ ჰარის მოკლავენ! სახე შეეცვალა მეთს. _ თავიდან შენ იყავი მათი სამიზნე, უმეტესად უცხოებს ირჩევენ. მაგრამ ჩათვალეს, რომ მოკვდი და ოზიმ, როგორც ჩანს, ჰარიზე შურისძიება გადაწყვიტა. აქამდე შინაური თითქმის არასდროს გაუწირიათ! რა ჯანდაბად აკეთებენ მაგას? უამრავი სულელური რაღაც მინახავს ჩემი ხანგრძლივი მოგზაურობის მანძილზე
4.11
მაია აბულაძე
- თმას რა უქენი ნინა? - შენს გარდა ვერავი შეეხებოდა, ვერ აიტანდა ხო და დავიჭერი ნაწნავები. - სევდიანი ხმით უპასუხა, ტკივილ გამაყუჩებელი და წყალი მიაწოდა. - ისევ ხომ გაიზრდი ნინა? - ვისთვის ბაილ? - წამალი ძალით ჩაუდო პირში და წყალიც მიაწოდა. - ჩემთვის ნინა.
სიჩუმე უცნაური რამაა, უმეტესად სასიამოვნოდ ხმაურობს, მაგრამ დუმილი? ეს მეტად რთულია. დუმილი ყოველთვის უწყინარი სიჩუმე არაა, ის შეიძლება იყოს უარი, თანხმობა, მანიპულაცია, ძალადობა, შიში, თავდაცვის არცთუ სახარბიელო საშუალება, თანამონაწილეობა და გულგრილობა.
4.83
Ra Ve
ადმინიშეცდომებს, რომლებსაც წარსულში ვუშვებთ, წარსულსვე ვუტოვებთ და არ ვფიქრობთ იმ გავლენაზე, რასაც ისინი ახდენენ ჩვენს შემდგომ ცხოვრებაზე. ისე ვივიწყებთ, თითქოს ჩვენ თავად არ ვიყავით მათი შემოქმედი. უცნაური ჩვევა აქვს ადამიანს, შეუძლია საკუთარი დიდი თუ პატარა შეცდომები სხვას მარტივად გადააბრალოს.
© 2026 ყველა უფლება დაცულია