ჩაფიქრებული ვზივარ ფანჯარასთან და გოგოების მხიარული ხმები სადღაც შორიდან მესმის. „ არა, რისთვის ჩამოვედი აქ? რომ პაგანინის ნაცვლად ვიღაც ქართველი მაჩო შემრჩენოდა ხელში? თანაც რა შემრჩენოდა? მე რა შუაში ვარ?!“
4.74
3.89
ed na
ამასობაში, ზღვრამდე მივედი. მე მგონი, სუნიც მეცა სუდარის. შენღა ხარ ჩემი ბოლო იმედი და ჩემი ბოლო ნავსაყუდარი. ოღონდ, შენ ჩემო ბოლო იმედო და ჩემო ბოლო ნავსაყუდარო, ვინც მე გამწირა და გამიმეტა, იმას ვეკუთვნი კვლავ… სამუდამოდ. ირგვლივ წარსულის წყვდიადი მაკრავს და მივისწრაფი თავქვე ხალისით. გული კი ფეთქავს, ჯერ ფეთქავს, მაგრამ რაღასთვის ფეთქავს, თვითონ არ იცის. - ოთარ ჭილაძე
მეორე დღეს სამსახურში ისეთ დროს მოვდივარ, რომ პირდაპირ დამკვეთის შეხვედრას დავესწრო. ოფისში შევდივარ თუ არა საათს ვუყურებ. კარგი დროა ყავის აღებასაც მოვასწრებ. ყავით ხელში მივემართები კრების ოთახისკენ და გამჭვირვალე მინებში უკვე ვხედავ იქ შექმნილ ვითარებას,
აქ რა გვინდა? ვკითხე და ქოხის წინ მდგარს გვერდით ამოვუდექი. _ რას უყურებ? ინტერესით შევხედე ხის სახლს, თითქოს პირველად ვხედავდი. ისე კი ვფიქრობდი, რად უნდოდა ამხელა სასახლეს ეს პატარა ნაგებობა. რა დანიშნულება ჰქონდა მას.
რაციონალურობას, ასეთი რამ რომ მქონოდა, უნდა ეკარნახა, რომ ჩემივე სიმშვიდისთვის, ანდაც იქნებ უსაფრთხოებისთვისაც აჯობებდა, თუ ამ ყველაფერს მოვშორებოდი. თუ ყველაფერს, რაც აქ ვნახე, ან განვიცადე უბრალოდ დავივიწყებდი, ბარგს ჩავალაგებდი და უკან სახლში დავბრუნდებოდი.
4.32
lucien vanserra
ეს ისტორია მეოცნებეთა ლიგის ექსპერიმენტების სერიიდან გახლავთ, ჩემი და ვერას ერთობლივი ნამუშევარია და ვფიქრობ ნამდვილად მოგხიბლავთ სიუჟეტი და მოულოდნელი, არაორდინალური დასასრული, იწყებს ვერა, ვაგრძელებ მე 😉
ზეგ ჰარის მოკლავენ! სახე შეეცვალა მეთს. _ თავიდან შენ იყავი მათი სამიზნე, უმეტესად უცხოებს ირჩევენ. მაგრამ ჩათვალეს, რომ მოკვდი და ოზიმ, როგორც ჩანს, ჰარიზე შურისძიება გადაწყვიტა. აქამდე შინაური თითქმის არასდროს გაუწირიათ! რა ჯანდაბად აკეთებენ მაგას? უამრავი სულელური რაღაც მინახავს ჩემი ხანგრძლივი მოგზაურობის მანძილზე
სიჩუმე უცნაური რამაა, უმეტესად სასიამოვნოდ ხმაურობს, მაგრამ დუმილი? ეს მეტად რთულია. დუმილი ყოველთვის უწყინარი სიჩუმე არაა, ის შეიძლება იყოს უარი, თანხმობა, მანიპულაცია, ძალადობა, შიში, თავდაცვის არცთუ სახარბიელო საშუალება, თანამონაწილეობა და გულგრილობა.
4.83
Ra Ve
ადმინიშეცდომებს, რომლებსაც წარსულში ვუშვებთ, წარსულსვე ვუტოვებთ და არ ვფიქრობთ იმ გავლენაზე, რასაც ისინი ახდენენ ჩვენს შემდგომ ცხოვრებაზე. ისე ვივიწყებთ, თითქოს ჩვენ თავად არ ვიყავით მათი შემოქმედი. უცნაური ჩვევა აქვს ადამიანს, შეუძლია საკუთარი დიდი თუ პატარა შეცდომები სხვას მარტივად გადააბრალოს.
© 2026 ყველა უფლება დაცულია