იმ ზამთარს... ( სრულად )

ავტორი

ნუნუ ბარბაქაძე

შეფასება

4.54

(13)

411

ნოველა

ჩანახატი

მელოდრამა

გაზიარება:

გამოქვეყნების თარიღი

08. 22. 2025

მოკლე აღწერა

დედა მინავლულ ნაკვერჩხლებზე შეშას აწყობდა, ალი გაუბედავად, უძლურად აპარპალდა, მერე მოძლიერდა და შეშებს მოედო. იმ კაცს თვალს ვერ ვუსწორებდი, მოჯადოებულივით შევყურებდი მოცეკვავე ცეცხლის ენებს.

დატოვე შეფასება

4.54

(13)

კომენტარები

დაამატე კომენტარი

ნაცრისფერი დღე ( სრულად )

მაღაზიის კარი შევაღე.არყის ბოთლს ხელი დავავლე.ბევრი არჩევა არც დამიწყია.საფასური გადავიხადე და სწრაფად გამოვედი. ქუჩას მივყვებოდი.არყის ბოთლი გულში მქონდა ჩახუტებული სტაჟიანი ლოთივით...

მეწამული ყვავილები ( სრულად )

- მე მამიკომ მაჭამოს, -ნიტა როგორც ყოველთვის ჯიუტობს, მკლავებს ვშლი და ისიც მოხერხებულად მაბობღდება მუხლებზე, მეხუტება, თავს მკერდზე მადებს, პატარა ხელებს მხვევს, თავზე ვკოცნი, აბურდულ თმას ვუსწორებ...

არასწორი ნოსტალგია

ჩავედით ქუთაისში, დედაჩემმა იქვე ქარხანასთან ახლოს მდებარე პარკში დამტოვა, დამსვა, დამარიგა არსად წახვიდეო და თვითონ პურის რიგში ჩადგა, ვიჯექი და ვაკვირდებოდი იქაურობას, მახსოვს როგორ მოდიოდა ხალხი რომ პარკის შუაგულში მდებარე ონკანზე აევსოთ თან მოტანილი ჭურჭელი...

მოგონებათა მუზეუმი I

ნოველა დასრულებულია. "სასაფლაოზე, მზე საშკათი ამოდის". დაბადება. სამყაროს აღქმა. სინათლე. გაურკვევლობა, ვერ ერკვევი სად ხარ. ბავშვობიდან რაღაცები გახსოვს. ასე სამი ორი წლის რომ იყავი. სიონში დასვენება. ზაფხულის თბილი საღამო. მოგონებების შეგროვებას იწყებ, უკვე სამი წლიდან. შენს შემთხვევაში ასეა, სხვისი რა გითხრა. ზოგს ისიც ახსოვს, როგორ დაიბადა და დედის მუცელში, რას აკეთებდა.

მოკვდი ჩემო სიყვარულო ( მეორე ნაწილი)

იმ დროს ანამ ჯერ კიდევ არ იცოდა ,რომ მისი სიყვარული უკვე მკვდარი იყო, რადგან მაგ მომენტისთვის ხრწნა ჯერ კიდევ არ იყო დაწყებული.მოგვიანებით ,როცა მკვდარი სიყვარულის გახრწნილი ცხედარი აბზარდება და ეს სიმყრალე მომწამვლელი ტოქსინებივით მოედება მთელ მის არსებას , მხოლოდ მაშინ აღმოაჩენს ანა რომ ყველაფერი უკვე დიდი ხნის დასრულებული ყოფილა.

მოკვდი ჩემო სიყვარულო ( პირველი ნაწილი)

უდრის გულს

ნინას + სოფი=💛. „ ეწერა ძალიან დაბლა, ლამის მიწის ზედაპირზე, კუთხეში, თვალისგან მოფარებულ ადგილას. პაწაწინა გაუბედავი ასოებით. შევკრთი, გავშეშდი, გავირინდე. იქვე ჩავჯექი იმ ბავშვური წარწერის გვერდით და ისე, რომ თავადაც ვერ გავიგე როგორ, თვალები ცხელი ცრემლებით ამევსო.

ნიშნები (ჩანახატი)

ადამიანებს აქვთ არჩეული პატარა ნიშნები. სულ არაფერი ისეთი, მაგრამ თუ დაუკვირდებით, თუ ეს ადამიანი ამდენად საინტერესოა თქვენთვის, ამ ნიშნებს უთუოდ აღმოაჩენთ. აღმოაჩენთ, მათ მათ სხეულზე, მათი ჩაცმის სტილში, მათ საუბარში, მათი წერის მანერაში, მათ მიმიკაში....